نوشته شده در تاريخ چهارشنبه سوم اسفند 1384 توسط احد چگینی
|
اوسه درد و غم مه حکم دوا بی ایسه نی
اوسه خندش سر ناخوشیم شفا بی ایسه نی
اوسه طاق ابرویاش طوقی بی گردن دلم
اوسه او زلف سیاش دام بلا بی ایسه نی
یه زمانی اوو قدیم دعا به جونش می کدم
سر شو تا صوح دسم ری به بخدا بی ایسه نی
تا بیا رد بواء د کوچه و سیلش بکنم
هر ایواره جام دم ایی دیر و قلاع بی ایسه نی
شر شر بارون اشک د نودونه چشام مکیا
وقتی میفته یام که ری دنگ فا بی ایسه نی
وری جمع کو که اینا فرک و خیالن همشو
تا کی می شینی مه ای که اوسنا بی ایسه نی؟
شاهرخی
اوسه خندش سر ناخوشیم شفا بی ایسه نی
اوسه طاق ابرویاش طوقی بی گردن دلم
اوسه او زلف سیاش دام بلا بی ایسه نی
یه زمانی اوو قدیم دعا به جونش می کدم
سر شو تا صوح دسم ری به بخدا بی ایسه نی
تا بیا رد بواء د کوچه و سیلش بکنم
هر ایواره جام دم ایی دیر و قلاع بی ایسه نی
شر شر بارون اشک د نودونه چشام مکیا
وقتی میفته یام که ری دنگ فا بی ایسه نی
وری جمع کو که اینا فرک و خیالن همشو
تا کی می شینی مه ای که اوسنا بی ایسه نی؟
شاهرخی