عصر روز چهار شنبه ششم شهریور87 به اتفاق دوستان و برادران عزیز تر از جانم کسری چگینی ازاراک،مجیدچگینی از قزوین،ابراهیم خدایی از دورود،عابد میرزاییان چگنی و مهدی ویس کرمی و آقای بیرانونداز خرم آباد و حیدر میرانی از دهلران مهمان مردم شریف اردل بودیم تادر دومین  همایش ادبی تمدار بیت( قالی شعر)شرکت کنیم. دیدم اگر بخواهم گزارش جامعی در این خصوص بنویسم شاید آن گیرایی و گویایی را نداشته باشد، ضمن تقدیر از کلیه دست اندر کاران برگزاری این همایش چند خطی می نویسم:
-الحق و الانصاف اردل شهرستانی بود با مردمان و مسولینی فرهنگی و مهمان نواز
-اردل شهری بود با حداقل امکانات اما حداکثر ظرفیت
-نه در شهرکرد و نه در طول راه ونه در هیچ جای چهار محال و بختیاری نشانی از سردار غیور و دلاورایران زمین سردار اسعد بختیاری نبود. .یکی از دوستان می گفت شایداگر سردار اسعد بختیاری هم مورخی مانند احمد کسروی را در کنار خود می داشت مثل سرداران غیور آذربایجان ستارخان و باقرخان امروزمورد لطف و عنایت قرار می گرفت و نه تنها در استان خودش چنین غریب و بی نام و نشان باقی نمی ماند بلکه یکی از خیابانهای پایتخت را هم به نامش می کردند.
-اگر جای وزیر ارشاد بودیم دست فیض اله طاهری -رییس ارشاد اردل- را میگرفتم و مستقیم میبردمش وزارتخانه و میکردمش معاون فرهنگی وزارتخانه اما چه کنم که دست ما کوتاه و خرما برنخیل
-چه خوب بود اگر به جای ارگ در بین شعر خوانی و سخنرانی ها از یکی از آلات موسیقی لری استفاده می شد.
-از شورا و شهرداری اردل هیچ خبری نیود.د قاعدتا در چنین همایشهایی شورا و شهرداریها پیشقدم هستند نمی دانم شاید اردل شورا و شهرداری ندارد.
-حضور نماینده مردم این دیار در مجلس شورای اسلامی با لباس زیبای بختیاری قابل تقدیر بود.
-سخنرانی مدیر کل ارشاد استان و زیر سوال بردن کار مسولین فرهنگی قبلی آن هم در حضور میهمانانی از 11 استان دیگر شایسته یک مدیر فرهنگی نبود .یکی میگفت اگر گذشتگان هیچ کاری نکرده بودند قاعدتا امروز باید این همایش در زیر سیاه چادر یکی از خوانین بختیاری بر گزار می شد نه در سالنی با این زیبایی و خوبی!!
-حضور پر رنگ فرماندار محترم شهرستان اردل در این وارگه ستودنی بود.
-هماهنگی بین شهرستانی ادارات و مسولین و پرسنل آنها در برگزاری این مراسم واقعا مثال زدنی بود.
-اگر همه روحانیون این مملکت مثل آشیخ روشن سلیمانی  روشن و روحانی و تو دل برو بودند چی میشد؟
-پیشنهاد می کنم فیض اله طاهری حاصل این دو وارگه ادبی و آثار ارسالی را در قالب  کتابی چاپ و منتشر کند.
-معاون سیاسی استانداری چهار محال و بختیاری آدم قابل احترام ومتینی به نظر می رسید.
-فضای ذهنی شاعران این همایش حکایت از ظرفیت بالای ادبیات گویشی و لری داشت اما نمی دانم چرا کمتر از این ظرفیتها استفاده شده است؟
-در این همایش 11استان لر نشین ایلام ،لرستان،خوزستان،اصفهان،چهارمحال و بختیاری،کهگلویه و بویر احمد،فارس،بوشهر،همدان،مرکزی و قزوین شرکت کرده بودند
- ما لرهای استان قزوین همچنان که در طول تاریخ مظلوم بوده ایم در  پلاکاردی که اسامی استانهای شرکت کننده  در این همایش را روی آن نوشته بودند  نیز مورد ظلم قرار گرفته بودیم و اسممان را آخر همه نوشته بودند اگر بر اساس حروف الفبا هم بود بایدقزوین را وسط می نوشتند!!
-استفاده مجری برنامه ها چه در سرتمداری و چه در روز همایش از زبان شیرین لری کاری ارزشمند بود.
-طرح پوستر همایش منحصر بفرد بود.
-مسولین نشریه اینترنتی لور (ابراهیم خدایی از درود، مهدی ویس کرمی از خرم آباد و سعید چویینه از ممسنی) در این وارگه حضور موثری داشتند.
-حضور شاعران زن لر زبان نیز قابل ستایش بود.
-وحید خلیلی از دوستان وبلاگ نویس و نویسندگان خوش قریحه استان چهار محال و بختیاری نیز مورد احترام اهالی فرهنگ آن دیاربود.
-حضور تعدادی از اساتید دانشگاههای تهران و شاعران مطرح کشور وزانت خاصی به این مراسم داده بود.
- من یک جفنت کفش از فیض اله طاهری طلبکارم  اگر دفعه بعد عمری بود و دعوتمان کردند و با این تعریفی که از آفیض اله کردیم ایشان را از نان خوردن نینداخته بودیم  از آفیض اله خواهیم گرفت.
- مجری برنامه همه آقایانی را که برای شعرخوانی یا سخنرانی دعوت می کردبا اسم کوچک و قبل از اسم کوچک آنها نیز از حرف (آ) استفاده می کرد.
- جای احد رستگاری فرد خیلی خالی بود